در هوای عشق تو بی قرارم بی قرار

از عزا  و  داغ تو داغ دارم  داغ دار

ای تو صیاد دلم کرده ای دل را شکار

تا که دارم  عشق تو  پایدارم  پایدار

تمام دنیایش شده بود پنجره اتاقش

منتظر بود

هنوز باورش این بود که برمی گردد

با امید بسیار جاده را می نگریست ...

حالا روزهاست که صندلی خالی کنار پنجره جا خوش کرده

و به تنهایی جاده را  انتظار می کشد

جاده ای که شاید خبری از او بیاورد ...

امروز برایت می سرایم شعر محبت را

برای تو که قلبم به شوق تو تپیدن گرفت

برای تو که هنوز لالایی عاشقانه ات در گوشم است

برای فرشته ای که از آسمان آمد و مادر نامیده شد.

برای مادر که در وجود نازنینش بیابیم هر آنچه از عشق و ایثار باید بدانیم.

دوستت دارم مادرم

ای کوه صبر و استقامت

ای منتهای عشق و هستی

چهره آسمانی ات را بر بهترین بومهای خیالم نقاشی می کنم

 تا شاید بتوانم رنج و ایثارت را به جهان یادآور شوم.

پدر، خوش آهنگ ترین خسته نباشیدها تقدیمت باد

دوستت دارم پدرم

لحظه هایی که مانوس با فکرت بودم، تو را و شاید خودم را نشناختم.

تو ایمان، آرزو و دردم بودی و من شاید مجهولی کوچک برای تو.

تو همانی بودی که من یادش را در روحم می دمیدم، جان می گرفتم، زنده می شدم، اشک می ریختم و اکنون بی تو فریاد می زنم چرا تو را درک نکردم.

آسمان را به تماشای تو خواهم پیمود

کهکشان را به بهار و به دل پاک تو خواهم بخشید

شب مهتابی عشق

از پس دورترین سیاره

خواهم آورد برایت گل نور

تا که چشمان تو را

پر ستاره، پر خورشید کنم

در آسمان خیالم

با شما پرواز می کنم و قدم به سرزمین رویاها می گذارم

با شما به افق های روشن زندگی می نگرم

و از آسمان  خانه کوچک مان ستاره می چینم

 نمی دانید چقدر دوستتان دارم ...

هميشه آنقدر ساده نرو و مگذر

لااقل نگاهي به پشت سرت کن

شايد کسي در پي تو مي دود

و نامت را با صداي بي صدايي فرياد ميزند

                                               و تو... هيچ وقت او را نديده اي

هر در را که کوفتم، گشوده نشد

مگر

       با نام و با دست های تو

بهترینم!

سبدی مینا بر سر راهت خواهم گذاشت

تا زودتر بر چشم هایم قدم بگذاری

                     دوستت دارم!

من عاشق ترین عاشق هام

عاشق حیات

عاشق زندگی در دنیایی که گل ها عشق و ابدیت را با هم نقاشی می کنند

وجودم از عشق لبریز است وقتی

 پرندگان  برای گل ها ترانه بودن می خوانند

من عاشق زندگیم!

راز دل سوخته ام نگاه خسته تو بود و حرف شکفتنم کلام تو

تکیه زده بودیم بر بنیاد عشق اما چرا هر چه با هم ساختیم، سست بود؟

نگاه کن به ظرافت نگاه اشکبارم که چگونه از پشت صفحه ای لغزان و تار به چشمان تو می نگرد

و به نگاهی خیره می شود که گویای عشق دروغین است.

ببین، چه ساده می شکند حرمت سنگین غرورم

توی عاشق دور می شوی و من، فراموش می کنم عشق و زندگی را

و از یاد می برم نگاهی را که مرا هراسان می جست

اما لحظه ای صبر کن!

دل من پر از حرف های ناگفته است

لحظه ای بیندیش به آنچه که بودیم

به عشقی که روئید

و نگاهی که بی جواب بر صفحه نوشته هایم جا ماند

لحظه ای بیندیش که چه ساده شروع شد و هرچه که در آن بود سوزاند

اما چه ساده فراموش شد آنچه با هم ساخته بودیم.

تلخ و  شکسته لبخند می زنی

می دانم در اندوه پاییزی تو آرزوی رهایی است

هنوز می توانی فانوس امید نگاهت را روشن کنی

هنوز هم می توانی اندوهت را پشت دیوار فراموشی جا بگذاری

نگاه کن آنجا یک تکه از آسمان،

 سهم پرواز دوباره توست.

امشب آرزوهایت را روی بال فرشته ها بذار

و تا رسیدنشون به آسمان دعا کن

صدای اجابت که به دلت رسید

منو فراموش نکن

التماس دعا

پرسیدی:

 بعد از شهدا ما چه کرده ایم؟

جوابت دادم:

هیچ

از حرمت آلاله ها نوشتیم

درحالی که

پایمان روی لاله ها بود.

غریب و خسته گشتم پرهیاهو

دو چشم انتظارم گشت بی سو

و تاوان تمام صبر من بود

پلاک و استخوان و چفیه او

آرزو شیرین بیان